• Wprowadzenie
• Zasady dobrej edukacji
• Z czym musimy się zmierzyć
• Co można zrobić

• Raport z kwerend
• Rodzina
• Instytucje edukacyjne
• Zdrowie i rozwój fizyczny dzieci
• Zajęcia dodatkowe, dzieci w kulturze
• Dostęp do nowych technologii

Zaprezentujmy zasady dobrej edukacji jako ważnego punktu przy tworzeniu strategii, programów czy usług edukacyjnych:

• Zawsze, wszędzie dla każdego. Nie może edukacja ograniczać się do nauki w szkole. Odbywa się w domu, na placu zabaw, w czasie kontaktu z rówiesnikami. Musi mieć różnorodne formy, gromadzić musi dzieci w każdym wieku, o różnym statusie materialnym, różnych zdolnościach. Rozwój dzieci będziemy wspomagać zawsze i wszędzie.

• Kompleksowa, spójna, zintegrowana... Obejmuje całość dziecka, w wymiarze intelektualnym, fizycznym, społecznym, psychologicznym pod wpływem czynników pochodzących z różnych porządków.

• Otwarta na otwartości i współpracy ludzi i instytucji. Ważna tutaj jest komunikacja i współpraca pomiędzy wszystkimi osobami i instytucjami znajdującymi się w otoczeniu dziecka.

• Uważna na dzieci. Wszystkie przestrzenie, instytucje działające dla najmłodszych muszą uwzględniać ich perspektywę, widzieć jakie funkcje będą pełnić jako przyszli dorośli. Powinniśmy wychodzić od ich potrzeb i traktować je podmiotowo. Ich pytamy jak powinny być urządzone place zabaw. Dzieci powinny mieć wiedzę w czym są dobrzy, nie tylko w nauce. Edukacja musi być selektywnym wspieraniem ich dążeń.

• Wzbudza ciekawość i radość. Ciekawość świata jest jest źródłem radości z jego poznawania. Dzieci lubią działać i tworzyć. Ciekawość, radość, kreatywność to główny napęd procesu edukacji. Te zasadnicze elementy muszą być wzmacniane a nie tłamszone. Projekty badawcze dzieci to źródło aktywnych form pracy z nimi.

• Przygotowywuje do życia. Uczy współpracy i integruje działania z innymi, rozwija emocjo-nalnie, uspołecznia podopiecznych. Celem edukacji nie jest jedynie przyswajanie informacji, ale również poznawanie siebie, zachowań obywatelskich. Kształtowanie umiejętności podejmowania świadomych decyzji, zdawania sobie sprawy z ich konsekwencji. Oceny z egzaminów końcowych nie mogą być jedynym wyznacznikiem tego czy placówka edukacyjna jest dobra a podopieczni robią postępy.

• Zapewnia poczucie bezpieczeństwa. Dzieci i ich rodzice muszą mieć poczucie bezpieczeństwa w kontaktach z placówkami edukacyjnymi, nie mogą się ich bać i unikać. Dziecko musi mieć poczucie własnej wartości i nie bać się. Rodzice dzieci i pracownicy jednostek edukajnych muszą wierzyć we własne siły, by wspólnie działać na rzecz dzieci.